Baza wiedzy

Szkolenia

Historia  Kampanie & Wybory

Kampanie prezydenckie w Polsce ? nowa jakość, czy sprawdzone wzorce?

Rafał Miernik, 2 grudnia 2006 r.

Kampanie wyborcze z roku na rok są coraz bardziej profesjonalne.
Kampanie wyborcze z roku na rok są coraz bardziej profesjonalne.fot. Olgierd Rudak/flickr.com

W kampaniach prezydenckich w Polsce można zauważyć wzrost profesjonalizacji prowadzonych działań. Proces ten, nazywany amerykanizacją polskich kampanii wyborczych, wiąże się z podporządkowaniem wszystkich celów zwycięstwu wyborczemu. Niezbędnym stało się zastosowanie technik i metod marketingowych, przeprowadzanie badań sondażowych, wykorzystywanie mediów w celu dotarcia do wyborców, segmentacja ? podział wyborców według określonych cech, budowanie wizerunku kandydata, planowanie i wdrażanie strategii wyborczej.

Początki

W Polsce po 1989 r. dostrzec można ewolucję sposobu prowadzenia kampanii wyborczych w kierunku ich amerykanizacji (profesjonalizacji). W kolejnych kampaniach prezydenckich stosowano coraz lepsze i bardziej różnorodne techniki marketingowe, a komunikacja wewnątrz organizacji, jak i komunikacja na zewnątrz były coraz bardziej płynne. Działania podejmowane przez sztaby wyborcze były też coraz lepiej skoordynowane. Oczywiście nie była to rewolucja w prowadzeniu kampanii prezydenckich. Wzorce z kampanii zachodnich przejmowano sukcesywnie w kolejnych kampaniach wyborczych. Pierwsza kampania prezydencka była niezwykle uboga (poza kampaniami Tymińskiego i Wałęsy), biorąc pod uwagę stosowane metody i techniki komunikacji marketingowej. Jak słusznie zauważa Marek Mazur w swojej książce ?Marketing Polityczny? (wyd. z 2002 r.), w działaniach marketingowych nie można było wyodrębnić poszczególnych rodzajów komunikacji, takich jak: reklama polityczna, public relations, marketingu bezpośredniego, gdyż z reguły większość przekazów nosiła przede wszystkim cechy reklamy politycznej. W kampanii z 1990 r. obowiązywał zakaz nadawania płatnych reklam w radiu i telewizji. Większość reklam miała na celu prezentację kandydatów, ich dokonań, stanowisk w określonych kwestiach, choć z reguły liczba wypowiedzi samych kandydatów była niewielka. Wykorzystywano m. in. wypowiedzi osób publicznych, które popierały kandydata. Wiece organizowane były w sposób raczej chaotyczny i poza nielicznymi wyjątkami nie wykorzystywano relacji z nich w kampaniach telewizyjnych.

Można powiedzieć, że w tej kampanii prezydenckiej największym sukcesem była kampania Stanisława Tymińskiego, który w sposób najbardziej efektywny wykorzystywał media. W jego programach informacyjnych brak było autorytetów, natomiast często publikowano materiały nagrane w trakcie wieców organizowanych w poszczególnych miastach Polski. Reklama wizualna ograniczała się natomiast do plakatów i ulotek reklamujących kandydatów. Ciekawą propozycją było zastosowanie poczty bezpośredniej przez sztab Lecha Wałęsy. W kampanii przyszłego prezydenta zastosowano także kilka rodzajów plakatów wyborczych. Podsumowując pierwszą kampanię prezydencką można powiedzieć, że z marketingowego punktu widzenia nie zastosowano zbyt wielu technik marketingu politycznego. Reklama wizualna nie zaistniała w tej kampanii w sposób masowy. Media z kolei nie zachowały bezstronności. Brak możliwości zakupu dodatkowego czasu antenowego skutecznie ograniczało szanse na wykorzystanie telewizji i radia w celu prezentacji kandydatów. Należy bowiem zauważyć, iż powtarzalność przekazu ma duże znaczenie w utrwalaniu postaw wyborczych.

Podziel się
Przeczytaj również
Komentarze

Nasi partnerzy

© 2018 Fundacja Wspierania Inicjatyw Młodzieżowych 4YOUth. Wszelkie prawa zastrzeżone.

Wydawca serwisu Marketing Polityczny na podstawie art. 25 ust. 1 pkt. 1 lit. b) ustawy z dnia 4 lutego 1994 roku o prawie autorskim i prawach pokrewnych (Dz.U. z 2006 r. Nr 90, poz. 631, Nr 94, poz. 658 ze zm.), wyraźnie zastrzega, iż dalsze rozpowszechnianie jakichkolwiek artykułów zamieszczonych na portalu www.marketingpolityczny.org jest zabronione.